Kadıköy’deki atölyem,eskiciler ve antikacılar sokağına oldukça yakındı ve ne yalan söyleyeyim oraya uğramadan duramazdım.Böylesi yerlerden çok etkileniyorum.Hiç tanımadığım kimselerin anıları ile yüklü eşyalar.
Kendi bütçem elverdiğince,hoşuma giden ufak tefek eski objeleri almaya çalışırım.Mumluk,porselen tabak ve benzeri objeler…Onlar için antika değeri var diyemiyorum ancak evimin bir köşesinde keyifle sergiliyorum.
İnsanlar kimi zaman,taşındıklarında veya canları sıkıldığında ,ellerindeki çokça kullanılmış nesnelerden kurtulmak istiyorlar.Çoğunlukla eskicilerin satış alanlarına düşen bu eşyalarımız için tekrar yenilenemez diyemiyorum.Atılan ya da satılan bu tür eski ürünler bir başkası tarafından işe yarar vaziyete getiriliyor.
Ben de zaman zaman eskiyen eşyalarımı dağıtırım.Ancak şunu belirtmek isterim;sonradan pişman olabiliyorum…Sizlere önerim,onları atmadan veya birilerine vermeden önce iki defa düşünün ve muhakkak attığınızın değerini bilin derim.Bazen değersiz gibi gözüken bu nesneler sandığınızdan daha değerli çıkabilir.Örneğin tablolarınızı yada porselenlerinizi hatta kimi eşyaları inceleyin.Yapım,üretim tarihleri,eser sahipleri çok önemli..
Biraz duygusal davranın eski eşyalarınıza,kaybettiğinizde tekrar onları geriye isteyebilirsiniz ancak bu mümkün olmayabilir,özlem duyabilirsiniz.
Annemin eski çantasına.